[ مناظرهء محمد بن حنفية با على بن الحسين عليهما السلام ] در آن وقت بود كه عموى زين العابدين كه محمّد بن حنفيه ( پسر امير المؤمنين عليه السّلام ) باشد دربارهء امر امامت با آن حضرت بنزاع پرداخت و ادّعا كرد كه امر امامت بعد از برادرش امام حسين عليه السّلام براى او خواهد بود ، به چند آيه از قرآن و آيهء ( اولو الارحام كه در صفحهء ( 313 ) اين كتاب نوشته شده ) با على بن الحسين عليهما السّلام مناظره كرد و گفت : آيهء سابق الذكر بعد از امام حسين عليه السّلام براى من و فرزندانم نازل شده « فلم يثنه ذلك عن منزلته » . امام زين العابدين عليه السّلام به محمّد بن حنفيه فرمود : براى محاكمه نزد حجر الاسود ( سنگ سياهى كه در كعبه است ) ميرويم ! . عرض كرد : چگونه مرا براى محاكمه نزد سنگى ميبرى كه نه ميشنود و نه جواب ميگويد و چگونه مىشود كه آن مكان از مردم خالى و خلوت گردد ؟ آن حضرت فرمود : خدا آن را دربارهء حكومت در بين ما آگاه و ناطق خواهد كرد . محمّد بن حنفيه با تعجب با حضرت زين العابدين عليه السّلام حركت كرد تا نزد حجر الاسود آمدند ، على بن الحسين فرمود : اى عمو تو با حجر الاسود تكلم كن ! محمّد بن حنفيه مقابل حجر الاسود آمد و با آن سنگ تكلم كرد ؛ ولى آن سنگ از صحبت كردن با او خوددارى كرد و جوابى به او نداد . آنگاه على بن الحسين عليهما السّلام جلو رفت ، دست پاكيزه و مبارك خود را بر حجر الاسود نهاد و گفت : بار خدايا ! من تو را به حق اسم تو كه در سرادق بزرگ نوشته شده قسم مىدهم كه اين سنگ را گويا